Mijn liefde voor Vogue

Standard

Mijn eerste aanraking met Vogue herinner ik me nog goed. Ik was 11 jaar en in een boekenwinkel in Londen. Nou heb ik niet zo’n passie voor boeken (behalve kookboeken dan) en kwam ik uit bij de tijdschriften afdeling. Ik was op slag in de ban van het blad. Ik keek nog even naar andere bladen, of ze allemaal zo geweldig waren hier in Londen, maar nee. Niets kon tippen aan de Vogue. Qua prijsklasse stak ze er ook wel bovenuit, maar dat interesseerde me toen niet zo veel. In wilde elke letter bestuderen en elke afbeelding bewonderen.

The girl has got more issues than VOGUE.

Je snapt dat ik terug in Nederland direct op zoek ging naar de Nederlandse versie, maar helaas. Ik had de moed opgegeven en ik durf het bijna niet te zeggen; ik was het blad bijna een beetje vergeten. Op vakantie was probeerde ik vaak een blad te bemachtigen, maar aangezien ik alleen Nederlands en Engels sprak was dit niet altijd even handig.

NederlandseVogue3

Tien jaar later kwam het geweldige nieuws, Vogue komt naar Nederland! Karen Swerink werd mijn nieuwe heldin en ik wilde elk nummer helemaal uitpluizen. Mijn liefde voor het blad was weer helemaal opgeladen en ik wilde er alles van hebben. Sweaters van Vogue, T-shirts, alles. 

Fashion is a Voice,

Art is a Language.

Helaas vond mijn bankrekening deze hervonden passie wat minder leuk en werd ik gedwongen het was rustiger aan te doen. Ik moest leren zorgvuldiger met mijn geld om te gaan en besloot voor mijn verjaardag een half jaar abonnement te vragen. Was mijn abonnement verlopen, dan kocht ik de nummers los, als ik het niet kon weerstaan. Dit laatste zal ik even kort uitleggen. Toen ik naar het HBO ging reisde ik elke dag met de trein. Treinen hebben vertraging, ik eindigde altijd in de Bruna met maar een ding in mijn hoofd: Is de nieuwe Vogue al uit? Gelukkig voor mijn portemonnee was dit niet elke keer het geval, maar één keer in de maand. En dat is maar goed ook, want ik doe er minstens een maand over alle issues uit te pluizen.

Until next time! Xx

Advertisements

Why the lady smiles

Standard

when the lady smiles logo

Dat leek me een handige eerste post; waarom ben ik gaan bloggen en waarom ‘When The Lady Smiles’? Ik ben gaan bloggen omdat ik schrijven leuk vind en ik schrijf dan ook voornamelijk over dingen die ik leuk vind, waar ik vrolijk van word. Vandaar WTLS. Maar natuurlijk zullen er ook minder leuke dingen ter sprake komen, producten waar ik jullie voor wil behoeden door middel van een review bijvoorbeeld.
Thema’s waarover ik zal schrijven op deze blog zijn:

  • Food (recepten en inspiratie)
  • Columns over trends, fashion, design, gadgets
  • DIY’s
  • Reviews

Ik zal proberen om op een regelmatige basis artikelen te posten, maar het belangrijkste voor mij is dat ik het naar mijn zin heb met bloggen. Let’s get started!

Xx